“Dat doen jullie vast niet”

Op allerlei plekken sluiten mijn collega’s aan bij overleggen van professionals, waar anoniem situaties worden besproken om te kijken welke hulp passend zou zijn. Onze rol is dan het benoemen van het belang van het informeel netwerk. Er wordt vaak niet aan gedacht, maar familie, vrienden en buren kunnen in veel situaties meedenken en meehelpen. Een medewerker van een wijkteam begeleidde een gescheiden moeder met een verstandelijke beperking. Er moest een ouderschapsplan komen, maar de ouders kwamen er niet uit en ook betrokken beroepskrachten niet. Ze zei tegen ons: “Dat doen jullie vast niet…” Toch wel! We zijn in gesprek gegaan met de moeder en met de vader. Er bleek een heel netwerk te zijn. Toen die meedachten, lukte het alsnog om een plan te maken.

Taal
Bij een ander overleg vertelde een mentor dat een jongen van 15 jaar hulp wilde. Maar zijn ouders zeiden: “Dat kan niet, dan falen wij als ouders.” Ze kwamen uit Kaapverdië en wilden hun zorgen niet delen, ook niet met school. Die mentor zei ook tegen ons: “Dat doen jullie vast niet…” Een Eigen Kracht-coördinator die de taal van de ouders sprak en hun cultuur kende mocht langskomen. Hij kon in hun taal uitleggen wat wij kunnen doen en wat voor hulp er mogelijk is. Hij luisterde en stelde vragen. Hij gaf het gezin vertrouwen dat zij met elkaar de beste oplossing hadden, maar vertelde ook dat het voor de jongen belangrijk was om mensen om zich heen te hebben die kunnen meedenken: familie, vrienden en mogelijk een hulpverlener.

Hulp
De coördinator richtte zich niet alleen op de problemen, maar legde de nadruk op het belang van met elkaar nadenken over wat er nodig is. Hij vroeg wat ze wel zouden willen delen en wie ze genoeg vertrouwden om te laten meedenken. Dat bleken twee broers van de vader te zijn. Die ooms snapten de behoefte van hun neef voor hulp en bespraken dit met de ouders. Uiteindelijk kwam een kring van zes mensen bij elkaar om mee te denken. Iemand van het wijkteam kwam uitleggen wat zij zouden kunnen doen en benadrukte dat het aan de kring was om te kijken wat ze nodig hadden. Stap voor stap werd er meer mogelijk en uiteindelijk kreeg de jongen de hulp die hij nodig had, van de familie en van een professional.

tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.freepik.com

Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.