“Ik moest zoveel drempels over,” vertelt een vrouw van 68 jaar die afgelopen week een bijeenkomst heeft gehouden met familie en vrienden. Haar man is twee jaar geleden overleden en sindsdien voelde ze zich steeds eenzamer. Ze hadden geen kinderen en ze had nauwelijks contact met vriendinnen. In de tijd dat haar man ziek was, was dat verwaterd. Als ze na een kleine operatie thuiszorg krijgt, hoort ze over de mogelijkheid om een bijeenkomst te houden met mensen die belangrijk voor haar zijn.

“Het is heel fijn als het lukt om in spoedsituaties meteen in actie te kunnen komen,” vertelt een collega. “Er kwam een telefoontje over een alleenstaande moeder en haar zoontje die een maand later hun huis uitgezet zouden worden. Er was iemand aan de deur geweest en ze was in paniek naar het buurtcentrum gegaan. Daar kenden ze haar al lang, maar ze wisten niet van de dreigende huisuitzetting en konden hierin niet veel voor haar betekenen. Ze belden ons en vroegen of we snel een Eigen Kracht-coördinator beschikbaar hadden die Farsi sprak.