“Het is heel fijn als het lukt om in spoedsituaties meteen in actie te kunnen komen,” vertelt een collega. “Er kwam een telefoontje over een alleenstaande moeder en haar zoontje die een maand later hun huis uitgezet zouden worden. Er was iemand aan de deur geweest en ze was in paniek naar het buurtcentrum gegaan. Daar kenden ze haar al lang, maar ze wisten niet van de dreigende huisuitzetting en konden hierin niet veel voor haar betekenen. Ze belden ons en vroegen of we snel een Eigen Kracht-coördinator beschikbaar hadden die Farsi sprak.

“Wat doe je als iemand steeds zegt meer tijd nodig te hebben,” vroeg een Eigen Kracht-coördinator zich af. Het antwoord lijkt simpel, want we volgen het tempo van de familie en laten de regie bij hen, dus geven we meer tijd. De coördinator: “Maar dat is lastig als je het gevoel hebt dat mensen het afhouden. Willen ze eigenlijk niet of hebben ze echt tijd nodig?” Een medewerker van de jeugdgezondheidszorg belde samen met een moeder. De vrouw had drie jaar geleden een Eigen Kracht-conferentie gehad, kort na haar scheiding.