In deze vakantieperiode gaan we de komende weken met onze vrijdagverhalen op reis door Europa. Wekelijks deel ik een verhaal uit een ander land, beginnend in Duitsland. Dit is het verhaal van een meisje van 18 jaar, dat ze zelf vertelt: “Ik ben W. en mijn familie deed mee aan een Eigen Kracht-conferentie. We komen uit Syrië. Mijn twee broers en ik waren uithuisgeplaatst en kwamen terecht in verschillende pleeggezinnen. Het zou tijdelijk zijn, maar duurde veel langer. Mijn vader had ons maanden niet gezien. We maakten ons allemaal zorgen."

In de meeste vrijdagverhalen worden Eigen Kracht-coördinatoren genoemd. Zij zijn belangrijk, want zij zetten zich direct in voor families. Omdat in september een training voor nieuwe coördinatoren start, sprak ik een aantal van hen over hun ervaringen. Iemand zei: “Een persoon of gezin heeft een vraag en ik heb tijd, het is mooi als dat samen komt.” Een ander zei: “Het is fijn om echt te luisteren als je naar iemand toegaat. En haakjes te zoeken om het gesprek aan te gaan over mensen die belangrijk voor ze zijn. Niet in de hulpmodus schieten. Dat gebeurt vanzelf als je niet oplet.