Brieven voorlezen

Mensen die om een of andere reden niet kunnen deelnemen aan een bijeenkomst, krijgen de vraag of ze op een andere manier kunnen bijdragen. Soms schrijven ze dan een brief, die wordt voorgelezen. Vaak is dat erg steunend. Vorige week belde een Eigen Kracht-coördinator met een dilemma: “Ik heb twee brieven ontvangen, maar de inhoud is zo naar dat ik niet goed weet wat ik ermee kan doen.” Ze was een bijeenkomst aan het voorbereiden voor een man van 35 jaar die steun nodig had na een lange periode van verslavingen. Hij was naar een afkickkliniek geweest en inmiddels ging het beter, maar er was veel gebeurd en daardoor waren veel mensen uit beeld geraakt.

Verslaving 
De coördinator: “Zijn ouders waren steunend en vooral zijn vader zette zich in om weer mensen betrokken te krijgen. Twee neven en een tante wilden graag komen. De man noemde ook twee vrienden en een vriendin, hoewel hij twijfelde. Hij vertelde dat hij in periodes van verslaving vreselijke dingen had gedaan en gezegd, maar hij zou graag weer in contact komen. Ik heb ze bezocht. Een van hen zei meteen dat hij niet wilde komen, de anderen twijfelden. Uiteindelijk besloot een vriend om toch te komen, de anderen wilden een brief schrijven. Ze stuurden die naar mij. Ik schrok behoorlijk van de heftige inhoud.”

Opengegooid 
Het is uiteraard niet aan ons om te besluiten wat te doen. Dus we gaven de brieven aan de man, die bij zijn vader was. Toen de vader ze las, ging hij door het lint: “Dat kan niet. Het gaat eindelijk weer goed met hem, dit verdient hij niet. We gaan ze niet voorlezen.” Maar de man zelf dacht er anders over: “Dit is wat het is. Logisch dat ze boos zijn. Er staat niets in wat we niet al wisten, we lezen het voor.” De coördinator vertelt: “De man las ze zelf voor in het eerste deel. Dat was heftig, maar er gebeurde iets moois. De neven, tante en vriend zeiden meteen: ‘Wij zijn er voor je, we steunen je en maken samen een plan voor jou.’ Alles werd opengegooid en zo voelde het gezamenlijk. Iedereen had dezelfde informatie en dat gaf ruimte om een plan te maken. Dat deden ze. Een week na de bijeenkomst kreeg ik een appje van de vader: ‘We zijn zo dankbaar dat deze bijeenkomst is geweest en niet meer alles alleen bij ons ligt’.”

tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.freepik.com

Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.