Tieners in pleeggezinnen

Deze week hadden we een mooi gesprek met Tweede Kamerleden van de SGP. Net als verschillende andere partijen, heeft deze partij zich in het verleden ingezet voor het familiegroepsplan in de Jeugdwet. En hoewel het familiegroepsplan nu ruim tien jaar in de wet staat, is het bij velen nog steeds onbekend. We spraken over onderzoek en praktische situaties, zoals complexe echtscheidingen. De Eigen Kracht-coördinator vertelde over het belang van bruggenbouwers daarbij en legde uit dat zij alle tijd neemt om door te vragen naar wie belangrijk voor iemand zijn, wie ook zorgen hebben over de kinderen, wie kunnen meedenken en wie andere perspectieven hebben. Toevallig hoorde ik een dag later een voorbeeld van zo’n situatie.

Sceptisch 
Er was een bijeenkomst geweest voor twee tieners (15 en 16 jaar), die sinds ze klein waren bij twee pleeggezinnen hadden gewoond. Ze hadden contact gehouden met hun gescheiden ouders. Ze wilden nu meer contact met hun ouders en na bezoeken aan hen gedroegen ze zich slecht tegenover hun pleegouders. De pleegzorgwerker stelde een Eigen Kracht-conferentie voor. De tieners waren sceptisch en geloofden niet dat zij iets te zeggen hadden. De coördinator: “Ze waren heel verbaasd dat ik bij hen begon met vragen wie ze erbij wilden. Ze noemden beide ouders, maar zeiden meteen dat dit onmogelijk was, omdat die niet met elkaar praatten. Na doorvragen noemden ze twee ooms, een broer van de vader en een broer van de moeder. Vroeger waren die bevriend met elkaar, maar sinds de scheiding kon dat niet meer, aldus de kinderen.”

Spanning 
“Ik ben naar deze ooms toegegaan en heb verteld over het maken van een plan. Ze wilden meewerken, maar wilden eerst met elkaar praten. Dat hebben ze gedaan en daarna hebben ze samen met de ouders gepraat. Vervolgens durfden ze het aan om samen te komen met de kinderen en overige familie. De spanning was groot, totdat de ooms het woord namen. Ze bedankten iedereen voor het komen en benadrukten dat het ging om de kinderen. Dat hielp. Er kwam een plan. De kinderen wilden nog bij de pleegouders blijven wonen, maar ieder weekend bij een van de ouders zijn en ze wilden meer doen met andere familieleden. Over drie maanden komen ze weer bij elkaar voor een volgende stap. Een van de jongens zei: ‘Eindelijk werd er echt naar ons geluisterd’.”

tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.freepik.com

Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.