Eigen gewoontes

“Het is zo belangrijk dat mensen voelen dat het hún bijeenkomst is en daar horen dus hún gewoontes bij,” zei een Eigen Kracht-coördinator. Ze vertelde hoe zij alle mensen voorbereidde voor de bijeenkomst, maar hoe de ouders zelf de ruimte wilden inrichten en bepaalden hoe ze het samenzijn wilden starten. Ik moest denken aan een bijeenkomst van jaren geleden, die mij altijd is bijgebleven. Dat was een gezin met tien kinderen dat van oorsprong uit een land in Afrika kwam. Twee van de kinderen waren minderjarig. De vader woonde sinds een jaar bij een van zijn dochters in een ander dorp.

Formeel 
Toen bij de moeder een hersentumor werd ontdekt en bleek dat ze niet lang meer zou leven, was een plan nodig voor de twee jongste kinderen. De betrokken maatschappelijk werker en jeugdbeschermer stelden een Eigen Kracht-conferentie voor. De vader had besloten dat de oudste zoon zou gaan zorgen voor de kinderen en iedereen was het daarmee eens. De jeugdbeschermer legde uit dat dit formeel moet worden vastgesteld. De vader wilde niet naar de bijeenkomst komen, maar dat was onacceptabel voor zijn oudste zoon en ook voor de anderen. Uiteindelijk overtuigden ze hem om te komen. Verder kwamen er familieleden uit Nederland en een vriendin van de moeder. Een familielid uit het land waar ze vandaan kwamen, was toevallig in Nederland en kwam ook. De coördinator bereidde iedereen voor. In het eerste deel waren de maatschappelijk werker en de jeugdbeschermer erbij.

Gebed 
De coördinator regelde een ruimte waar een bed in paste en vond een gratis ambulancedienst voor de moeder. Ze kwam naar de conferentie in een rolstoel en droeg prachtige traditionele kleding. De professionals vertelden wat zij konden bieden. In besloten tijd maakte de kring een plan: de vader zou gezag houden, maar samen met zijn oudste zoon voor de minderjarige kinderen zorgen. Een dochter trok in bij de moeder en het huis kon op haar naam komen, zodat zij daar konden blijven wonen, met steun van allen. De jeugdbeschermer was akkoord. Na afloop werd uitgebreid met elkaar gegeten en gebeden. Ook de moeder zat aan tafel. De coördinator: “Ik was verbaasd, omdat ze zo ziek was. Maar ik zag een opgeluchte moeder die haar kracht had hervonden voor deze belangrijke bijeenkomst.”

tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.pexels.com

Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.