Niet zelf invullen

“Ik moest zoveel drempels over,” vertelt een vrouw van 68 jaar die afgelopen week een bijeenkomst heeft gehouden met familie en vrienden. Haar man is twee jaar geleden overleden en sindsdien voelde ze zich steeds eenzamer. Ze hadden geen kinderen en ze had nauwelijks contact met vriendinnen. In de tijd dat haar man ziek was, was dat verwaterd. Als ze na een kleine operatie thuiszorg krijgt, hoort ze over de mogelijkheid om een bijeenkomst te houden met mensen die belangrijk voor haar zijn. “Dat leek me op dat moment wel wat, maar nog diezelfde avond ging ik twijfelen.”

Twijfels  
“Wie zou willen komen? Wilde ik zo in de spotlight staan? Mocht ik wel vragen, ik was toch een zelfstandige vrouw? Al deze vragen gingen door mijn hoofd. De wijkverpleegkundige vroeg door naar mensen in mijn omgeving. Bij iedereen bedacht ik meteen wat hij of zij zou kunnen doen voor mij. Maar omdat ik eigenlijk niet wilde dat ze van alles voor mij zouden moeten doen, ging ik meteen weer twijfelen. Toen benadrukte ze: ‘Je moet niet zelf invullen wie wat zou kunnen doen, maar gewoon mensen vragen om eens mee te denken.’ Op een goede dag durfde ik dat. Ik ging naar mijn buurman en die zei: ‘Natuurlijk wil ik dat, wat een goed idee.’ Toen durfde ik ook mijn broer te bellen.”

Afspraken 
“De wijkverpleegkundige hielp me en uiteindelijk kwamen er zeven mensen. Wat was dat fijn! Die mensen kwamen echt voor mij. De meeste hadden geen idee dat ik me zo slecht voelde. Een vriendin herkende zoveel van wat ik beschreef en was blij dat zij iets voor mij kon doen, maar bleek zelf ook wel wat steun te kunnen gebruiken. En zo hadden meer mensen ook iets nodig van anderen. Doordat we bij elkaar zaten, konden we aandacht hebben voor allemaal. Het was prettig dat het niet alleen om mij ging. We maakten met elkaar wel afspraken voor mij: een buurvrouw komt drie keer per week koffiedrinken, ik ga met mijn vriendin mee naar de patchclub, mijn zus en ik gaan elke maand naar een museum, haar zoon brengt ons daarheen. En zo nog meer. Maar het belangrijkste van de bijeenkomst: dat ik echt voelde dat er mensen voor me zijn. Een mooi gevoel.”

tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.magnific.com

Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.