‘Kinderen die niemand wil’ in Zembla
Vorige week liet Zembla in ‘Kinderen die niemand wil’ het verhaal van Lex zien. De uitzending ging over jongeren waarvoor geen plek is in jeugdzorg omdat ze worden beschouwd als ‘onhandelbaar’. Gevolg is dat deze jongeren van plek naar plek gaan, zonder passende ondersteuning. Lex is een van hen. Hij werd op zijn vierde uithuisgeplaatst en verhuisde daarna meer dan tien keer. Lex schrijft: “Ik ben 17 jaar en doe mijn verhaal vanuit de gevangenis. De reden dat ik vastzit is omdat ik de hulp niet heb gekregen die ik zou moeten krijgen. Mijn hele leven lang ben ik van pleeggezinnen naar instellingen gegaan. En waarom zo veel? Omdat zij vonden dat dat goed voor me zou zijn. Maar hoe weet je dat iets goed is voor een jongere, zonder dat je hem hebt gevraagd wat hij wil? Of de juiste mensen om hem heen hebt gevraagd wat zij denken dat goed voor hem zou zijn? Maar dat hebben ze nooit gedaan. Ik hoop dat de jeugdzorg dat wel gaat doen.”
Familiegroepsplan
Wij horen vele situaties waar de vraag naar mensen die belangrijk zijn voor kinderen en jongeren is overgeslagen of waar niet is doorgevraagd. Uit ervaring weten we dat daar vaak wel de verandering zit. Bovendien is het maken van een familiegroepsplan, gemaakt met sociaal netwerk, een recht dat in de Jeugdwet is opgenomen. Vorige maand werden we gebeld door een jeugdbeschermer die zich daarvan bewust was. Hij nam de tijd om aan een 10-jarige jongen te vragen wie belangrijk voor hem waren en schakelde ons in.
Essentieel
Er bleken twee tantes, een opa en een goede vriend van zijn overleden vader te zijn die wilden meedenken over een plan. Hierdoor kon hij bij een tante wonen en contact houden met zijn moeder. De jeugdbeschermer bleef in beeld en de jongen kreeg ook behandeling. Hij kon in zijn eigen omgeving blijven wonen en voetballen, wat voor hem heel belangrijk was. Het netwerk is niet altijd dé oplossing, maar wel essentieel voor een passende oplossing. De jeugdbeschermer zei dat de jongen zich erg gehoord voelde. Precies wat Lex gemist had. Lex heeft gelukkig inmiddels mensen gevonden die hem horen en respecteren. Maar wat had het veel ellende (en geld) gescheeld als er toen hij vier was, gevraagd was naar voor hem belangrijke mensen.
tekst: Hedda van Lieshout
foto: www.freepik.com
Regelmatig een inspirerend voorbeeld van Eigen Kracht in uw mailbox? Abonneer u dan op onze nieuwsbrief, hieronder kunt u zich aanmelden.
